• 1

VII Tablice

Aby przechowywać zbiór liczb, znaków posługujemy się tablicą elementów.

Deklaracja tablicy w języku c jest następująca:

typ nazwa_tablicy[rozmiar];

typ - jakiego typu zmienne trzymamy w tablicy (int, double, char)

rozmiar - liczba trzymanych elementów - musi być liczbą całkowitą

Deklarację tablicy trzymającą 20 liczb double zapiszemy w następujący sposób:

double naszaTablica[];

Tak jak przy deklaracji zmiennych możemy i w tym przypadku nadać wartości początkowe:

double naszaTablica[3] = {1.5,1.2,1.4}

Przy deklarowaniu  wartości początkowych oddzielamy je przecinkami. Czasami po ostatnim elemencie może wystąpić przecinek, i nie musimy podawać wszystkich elementów - pozostałe zostaną wypełnione zerami.

double naszaTablica[3] = {1.5,}

Kolejnym sposobem deklaracji tablicy jest nie wpisanie jej wielkości w nawiasy [] ale wtedy jesteśmy zobligowani do podania wszystkich wartości początkowych. Na ich podstawie kompilator sam ustali wielkość tablicy.

double naszaTablica[] = {1.5,1.2,1.4}

 

Tablicami posługujemy się tak samo jak normalnymi zmienny z tą różnicą, że musimy podać jeszcze indeks w które miejsce chcemy wpisać dane. Przykład wpisania liczby 3.5 do tablicy na miejsce 2:

naszaTablica[1] = 3.5

Elementy w tablicy są numerowane od 0 dlatego miejsce drugie ma indeks 1.

Jeżeli byśmy  nie zadeklarowali wartości początkowych w tablicy a chcielibyśmy to zrobić później:

double naszaTablica[3];

naszaTablica[0] = 1.5;

naszaTablica[1] = 1.2;

naszaTablica[2] = 1.4;

 

Wypisanie całej tablicy jest równie proste przy pomocy pętli. Jak możemy szybko zauważyć indeks tablicy rośnie o 1 przy każdym elemencie.

for(int i=0; i<3; i++){

cout << i << " element tablicy jest rowny= " << naszaTablica[i] << endl;

}